1

Şikayetçi, Bencil ve Umursamazdım

Yıllar önce çekilmiş bir fotoğraf. Afrikalı, aç ve hasta çocuk iki büklüm yatıyor. Ve onun başında ölmesini bekleyen bir akbaba. Çoğunuz biliyorsunuz bu fotoğrafı ve hikayesini. Fotoğrafı çeken fotoğrafçı, bu fotoğraf ile yılın fotoğrafı ödülünü kazanıyor. Ama o çocuğa yardım etmediği için, onu akbaba ile yalnız bırakıp gittiği için depresyona giriyor ve intihar ediyor. Dayanamıyor bu görüntüye.

Yıllar sonra yine Afrika’yı konuşuyoruz. Aslında yıllardır orada hiçbir şey değişmedi. Sadece biz unuttuk. Başka şeyler konuştuk. O çocuklar ölmeye, akbabalar beklemeye devam etti. Şimdi yine konuşuyoruz, çünkü o Afrika, yaşadığımız çağın en büyük kıtlığını yaşıyor.

Peki, o fotoğraftan bu zamana biz ne yaptık? Kendimiz için hep daha iyisini istedik. Cebimizdeki son parayı bile gereksiz bir şeye harcadık. Bilgisayarımızın, cep telefonumuzun modelini yükselttik. Kötü şeyleri hiç aklımıza getirmedik. Evimizin dışında kalan dünyayı yok saydık.

Her gün makarna yiyoruz diye şikâyet ettik. Bir hafta büyük Amerikan fast-food restoran zincirinde yemek yiyemedik mi, hemen üzüldük, canımız çok çekmişti çünkü. En büyük sorunumuz internetimizin yavaş olması sonucu, filmleri en beleşinden daha geç indirmemiz oldu. Bazen vicdanımız rahatlasın diye sokakta zorla çalıştırılan bir çocuktan kâğıt mendil aldık, rahatladık.

Çoğul konuştuğuma bakmayın. Aslında bunların hepsini ben yaptım. Ve düşündükçe utanıyorum. Geçenlerde bir mesaj attım, 5 TL’lik bir yardım yapabildim Afrika’ya. Neden daha fazlasını yapamadım? Çünkü başka TL yoktu telefonumda. Kim bilir hangi gereksiz görüşme için harcadım, hangi arkadaşımla lak lak yaptım da bitirdim.

Şimdi, şikâyet ettiğim makarnadan, yeni telefonumdan, internetimden, yaptığım gereksiz görüşmelerden, iki liraya rahatça doyabilecekken on lira verip aldığım fast-food menülerden utanıyorum! Birilerine yardım etmek için harcayabilecekken, bir çocuğun karnını doyurabilecekken, onları akbabalardan uzak tutabilecekken kullanacağım paraları aptal şeylere harcadığım için utanıyorum.

Ben biraz geç de olsa akıllandım. En azından hayatımdan şikâyet etmemeyi öğrendim. Hayatımla yetinmeyi, elimdekiyle doymayı arta kalanı paylaşabilmeyi öğrendim. Belki sende paylaşmak, yardım etmek istersin.

-AFRİKA yaz 5601 – (Diyanet)-AFRİKA yaz 2868 – (Kızılay)-AFRİKA yaz 3072 – (İHH)-ACLIK yaz 5777 – (Kimse Yok Mu?) Bu numaralardan birine, hangisine istiyorsan mesaj atabilir, gereksiz kullanacağın bir 5 TL’yi Afrikalı çocuklara bağışlayabilirsin.

 

177 views

evrenbaser

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir